1B klasa z innowacją pedagogiczną z elementami koncepcji Planu Daltońskiego.

Plan daltoński opiera się na indywidualnej pracy uczniów, dostosowuje tempo nauki do aktualnych możliwości dziecka. Stwarza możliwość realizacji zadań twórczych, które dadzą każdemu uczniowi pracować w swoim tempie i według własnego pomysłu. Zadania, nad którymi dzieci będą pracowały pozwolą uczyć samodzielności, kreatywności, stworzą możliwość poszukiwanie własnych rozwiązań oraz umożliwią osiągnięcie sukcesu każdemu na miarę własnych możliwości.

Podczas nauki wykorzystując elementy Planu Daltońskiego dzieci kształcą się

w kierunkach: samodzielności, odpowiedzialności, współpracy i refleksji. Dzięki prowadzonej innowacji dzieci lepiej poradzą sobie z wyzwaniami współczesności, gdyż od najmłodszych lat będą przyzwyczajone do podejmowania aktywności, które uczą samodzielności, odpowiedzialności i współpracy. W ramach innowacji w klasie korzystać będę z pomocy dydaktycznych związanych z Planem Daltońskim. Podstawą będzie tablica zadań – to na niej, uczniowie będą zaznaczać realizowaną aktywności i zdania na różnych poziomach trudności, dziecko będzie samo wybierało stopień trudności zadania, które wykona. Dzieci będą wdrażane do pracy samodzielnej czy grupowej i tu pomoże w tym sygnalizator. Będzie on wskazywał dziecku jaki model pracy w danym momencie jest wskazany. W sali znajdzie się kilka wizualizacji np. dni tygodnia, plan dnia, czynności i mienia, które pomogą dzieciom w klasie I odnaleźć się w nowej przestrzeni. Ważną pomocą jest zegar daltoński, który pozwoli w czytelny sposób uświadomić dzieciom upływ czasu i pomoże im lepiej planować swoje aktywności. Aby kształcić umiejętność współpracy co tydzień losowane będą pary, w których dzieci będą wspólnie pracować. Co najmniej raz w tygodniu będą również proponowane zadania grupowe, zespołowe, aby wzmocnić integrację klasy, co przyczyni się do dobrej współpracy i nauki, która będzie realizowana w milej i przyjaznej atmosferze.

Klasa 1C z elementami kodowania

Pojęcia matematyczne mają swoją specyfikę, są trudne do ukształtowania. Ich nieznajomość lub brak rozumienia powodują trudności w uczeniu się matematyki uczniów na wszystkich etapach edukacji. Dlatego od początku należy przykładać wielką wagę do takiego wprowadzania dzieci w świat matematyki, aby rozumiały każde słowo, które słyszą lub którym się posługują. Takie stanowisko jest podstawą konstruowania planu pracy na zajęciach matematycznych.

- Praca nad rozumieniem przez dzieci pojęć zawartych w każdej partii materiału/bloku tematycznym oraz zależności/związków między nimi

- Istotą edukacji czynimy rozumienie znaczenia symboli, ich treści i związku z innymi symbolami.

- Na początku edukacji akcent kładziemy na rozwijanie umiejętności niezbędnych do uczenia się matematyki (analizowanie, klasyfikowanie, porównywanie, abstrahowanie, uogólnianie, wnioskowanie, matematyzowanie, schematyzowanie) a nie na umiejętności rachunkowe.

- Podstawową aktywnością intelektualną ucznia jest rozwiązywanie problemów i świadomy udział w każdym z etapów tego procesu.

- Zajęcia oparte na działaniu/czynnościach uczniów, rysowaniu czynności i ich efektów, opowiadaniu o nich. To ma prowadzić do wyprowadzania wniosków (uogólniania), tworzenia „prawd” matematycznych.

- „Rysowanie” swoich działań, schematyzowanie, wykorzystanie do tego celu różnych schematów graficznych (graf, drzewo, tabela, oś liczbowa) – to prowadzenie dziecka w kierunku abstrahowania - pomijania różnych działań/cech obiektów lub czynności.

Realizacja programu ma uświadomić uczniom, że kodowanie/programowanie jest częścią każdej dziedziny życia.

Kodując i programując dzieci uczą się:

- myślenia przyczynowo-skutkowego poprzez tworzenie ciągów zdarzeń i przewidywania ich konsekwencji,

- możliwości wykorzystania różnych pomysłów, dostrzegania wielości rozwiązań, zależności między nimi a tym samym twórczego i krytycznego myślenia,

- radzenia sobie z niepowodzeniami, determinacji w działaniu, a tym samym zdobywają doświadczenia w rozwiązywaniu problemów,

- rozumienia podstawowych zasad działania własnego i innych, zależności pomiędzy podjętymi czynnościami i wykorzystywanymi obiektami, co pozwoli im na weryfikowanie nabywanej wiedzy w różnych sytuacjach życia codziennego.